Contacteer ons
Tel:
winkelwagen
0 items - 0,00

Wie ben ik

Wie ben ik

HALLO!
Dit ben ik, Freekje Van Schuylenbergh. Een jonge dertiger. Mama van Tijs. Sociaal dier. Altijd in voor een geintje. Niets wereldschokkend dus. Al is er misschien één ‘klein’ detail: sinds januari 2015 zit ik in een rolstoel.

Op oudejaarsnacht gaf mijn lichaam er plots de brui aan. Door een hevige bloeding in de hersenstam zijn de signalen tussen mijn zenuwen en mijn brein hun eigen leven gaan leiden. Mijn hele lijf weigert dienst. Net als mijn stem. De klok rond ben ik aangewezen op zorg. Mijn aandoening – of ‘toestand’ zoals ze dat noemen – heeft een naam: locked-in syndroom (LIS). Ik zit ‘opgesloten’ in mijn eigen lichaam.

Ik ben – voor alle duidelijkheid – bij mijn volle verstand. Ik zie. Ik ruik. Ik hoor. Ik voel. Mijn hoofd commandeert mijn lichaam zelfs te bewegen en te praten. Soms wil ik het uitschreeuwen dat ik nog steeds dezelfde Freekje ben… maar het blijft stil.

Of moet ik zeggen ‘bleef’? Want sinds mijn infarct ben ik niet opgehouden met wroeten en vechten. Op pure wilskracht zette ik letterlijk en figuurlijk mijn eerste stappen, leerde ik weer slikken, mijn hoofd draaien, … en probeer ik woord voor woord opnieuw een gesprek aan te knopen.

 

Wie in een rolstoel zit, denkt in de eerste plaats praktisch. Ook ik, maar dan wel ‘fashionable’ praktisch.

Na twee jaar ruilde ik het revalidatiecentrum in voor mijn eens zo vertrouwde thuis. Uiteraard is alles anders, en daarmee bedoel ik niet alleen dat ons huis volledig werd verbouwd en aangepast. De wereld errond is niet blijven stilstaan, ook al leek dat soms zo. Ik sta anders in het leven nu. In feite leef ik erg puur. Alleen de essentie is er nog: liefde. Van en voor de mensen rondom mij. En die liefde pusht me ook, dag na dag, om verder te gaan en mijn grenzen te verleggen. Om mijn beperkingen om te buigen in mogelijkheden, in oplossingen… en niet alleen voor mij. Want wie in een rolstoel zit, denkt in de eerste plaats praktisch. Ook ik, maar dan wel ‘fashionable’ praktisch.

Voor die bewuste 1 januari 2015 heb ik als projectcoördinator bij Vlajo jarenlang de ondernemingszin bij jongeren proberen prikkelen. Nu is het mijn beurt. Met een webshop vol innovatieve en vooral praktische textieltoepassingen en accessoires voor de ‘zittende medemens’ wil ik tonen dat je woorden als hip en trendy ook in één adem met rolstoel kunt noemen. Maar ik wil meer… Zoals meer bewustwording. Meer diversiteit. Meer ‘LEF’.